O PRZEMIENIAJĄCYM BOGU
Oto, co następuje: wszystko, co przychodzi do Boga, ulega przekształceniu; najmniejsza nawet rzecz, z chwilą gdy zostanie umieszczona w Bogu, przestaje być sobą. Posłużę się następującym porównaniem: jeśli mam wiedzę, ja sam nią nie jestem. Wiedzę mogę posiąść, mogę ją też utracić. Cokolwiek jednak znajduje się w Bogu, Bogiem jest i nie może On tego utracić; staje się to Jego naturą. Natura Boża jest bowiem tak potężna, ze cokolwiek do niej dociera, to albo wchodzi w nią bez reszty, albo pozostaje całkowicie na zewnątrz. Zadziwcie się teraz nad tym, co usłyszycie: skoro Bóg przemienia w siebie rzeczy tak marne, to jak sądzicie, co uczyni z naszą duszą, którą zaszczycił obrazem samego siebie?