ANDRZEJ, uczeń Jezusa:

Gorycz samej śmierci jest mniejsza od goryczy życia bez Niego. Dni zatrzymały się i zamarły gdy On umilkł. I tylko echo powtarza w mej pamięci Jego słowa. Ale nie Jego głos.

Jednego dnia poszedłem za Nim na rynek Jerozolimski, inni przyszli za Nim także. A On opowiadał nam przypowieść o marnotrawnym synu i drugą o kupcu, który sprzedał wszystko co posiadał aby kupić perłę. Ale właśnie gdy mówił Faryzeusze wywiedli z tłumu niewiastę, która zwali nierządnicy. Stanęli przed Jezusem i rzekli doń: "Zhańbiła swą małżeńską przysięgę, zastano ja na cudzołóstwie".

A On spojrzał na nią; i położył dłoń na jej czole i popatrzył w jej oczy głęboko. A po tym zwrócił się do ludzi którzy ją przyprowadzili i patrzył na nich długo, po czym schylił się i począł coś kreślić palcem na piasku. Pisał tam imiona każdego z obecnych mężczyzn, a przy imieniu jego grzech który był popełnił. A w miarę jak pisał, jeden po drugim wymykali się i odchodzili zawstydzeni w dalsze ulice.

A gdy skończył pisać, tylko ta niewiasta i my staliśmy przy Nim. I znów spojrzał w jej oczy i rzekł: ,,Tyś kochała za wiele, a ci co cię przywiedli kochali za mało. A sprowadzili cię tu chcąc sieć na mnie zastawić i złapać mnie w sidła. A teraz idź w pokoju. Nikogo z nich niema aby cię sądzić, a Syn Człowieczy cię nie osądzi. A jeśli pragniesz być równie rozumną jak jesteś kochającą, tedy przyjdź do Mnie".

A jam wówczas pomyślał czy jej to mówi dlatego że Sam nie jest bez grzechu. Ale od tego dnia zastanawiałem się wiele i dziś wiem że tylko ludzie czystego serca przebaczą innym głód który ich wiedzie do martwych wód. I tylko ci, których krok jest pewny i mocny mogą podać rękę temu który się potyka i pada. Ale znów i znów powtórzę - gorycz śmierci jest mniejsza aniżeli życie bez Niego.

WANDA SMOTKOWSKA (tłumaczka)

Khail Gibran: ur. 1883 r. w libańskiej wiosce jako katolik w ubogim domu wieśniaków. Na przekór podziwianemu w pewnym okresie Nietzchemu głosił wszechwładzę miłości, stając się praktycznie prorokiem dobroci i miłosierdzia. Cierpienie uważał za nieodłączne od miłości, lecz cierpienie było dominantą jego życia. W swoich opowiadaniach "Jezus syn człowieczy" zawarł swoją ufność w wiecznie żywą obecność Jezusa, który jest z nami dziś, jak był po Zmartwychwstaniu z Apostołami i kołacze do każdego serca, które chce by Go przyjąć żywego. Cierpiąc straszliwie z powodu ukrytej gruźlicy i raka wątroby Gibran umiera w 1931 w Nowym Jorku. Zwłoki jego przewiezione zostały do Libany i pochowane w starym kościółku w Beszarre. Gdy Bóg cisnął mnie jak kamień w to przedziwne jezioro, zakłóciłem powierzchnię jego w niezliczone kręgi, lecz gdym dosięgnął głębi stałem się cichy.